OtwartaKultura

Otwarta, niczym nie skrępowana, niepodlegająca naciskom - Otwarta Kultura

Scenariusz:Piaskownica

 

Z Otwarta Kultura

Piaskownica
Typ utworu scenariusz, etiuda
Główny, pierwszy autor Bogumisia & A_Bach
Udostępnione na licencji:
Creative Commons
Attribution ShareAlike w wersjach 3.0, 2.5, 2.0 oraz 1.0

Spis treści

Akt I.

Postacie: Matka, Ojciec, Dziadek, Dziecko.

Wieś. Podwórko, popołudnie. Fade in.

Dziecko 3 letnie bawi się koło niewielkiej górki piasku. W trakcie zabawy dostrzega stojący nieopodal samochód z uchylonymi drzwiami od strony kierowcy. Pozostawia więc zabawki i podąża w stronę samochodu. Wdrapuje się do środka. Rodzice dziecka stoją z dziadkami blisko domu co jakiś czas spoglądają na bawiącego się malca. Nagle spostrzegają że dziecko bawi się w samochodzie. Matka więc idzie w tamtą stronę po malca. Dziecko dostrzega kluczyki w stacyjce samochodu i przekręca je powodując tym samym odpalenie silnika. Samochód rusza uderzając w matkę dziecka po czym silnik gaśnie. Słychać krzyk bólu matki. Fate out.

Akt II.

Postacie: Piotr, Dziecko.

Popołudnie. Osiedlowy plac zabaw. Piaskownica w której bawi się 3 letnie dziecko. Kamera powoli oddala i zbliża swe ujęcie na przechodzącego obok chłopaka. Chłopak ma na imię Piotr w wieku ok 22 lat.Rozmawia przez komórkę. Słychać fragment prowadzonej przez niego rozmowy.

Piotr: -...tak, właśnie dzisiaj u mnie, zawiadom wszystkich niech się szykuje na niezła bibę... Wchodzi do klatki bloku prowadząc dalej już nie słyszaną przez widza rozmowę. Kamera zostaje przed budynkiem. Fate out.

Akt III.

Postacie: Piotr, Ola.

Fate in. Wieczór. To samo ujęcie, którym zakończył się akt II. Kamera podchodzi do 3 osób idących w stronę klatki i razem z nimi wchodzi do środka. Słychać muzykę. Otwierają się drzwi mieszkania do których wraz z kamerą wchodzą nowi goście. W środku widzimy już rozkręcone towarzystwo. Kamera podąża w głąb mieszkania odnajdując Piotra w towarzystwie osób bawiących się w salonie. Widzimy roześmianą twarz Piotrka. Jego wzrok nagle spostrzega ciekawą dziewczynę oglądająca zawieszone na ścianie zdjęcia rodzinne chłopaka. Pozostawia towarzystwo udając się powoli w jej stronę. Podchodzi i rozpoczyna rozmowę.

Piotr: -Cześć, my się chyba nie znamy?

Dziewczyna: -Więc trzeba to zmienić. Jestem Ola.

Piotr: -Piotrek.

Ola: -Gospodarz imprezy?


Piotr: -We własnej osobie.

Ola: -Przyglądam się tym zdjęciom i muszę powiedzieć, że bardzo podoba mi się, o to tutaj (mówiąc to pokazuje na zdjęcie matki Piotra).

Piotr: -To moja mama.

Ola: -Była modelką?

Piotr: (reaguje śmiechem) -Nie! skąd taki pomysł?

Ola: -Znam się trochę na tym, bo dorabiam sobie jako fotomodelka. Często takie zdjęcia wykonuje się do portfolio. Sama mam takie w swoim.

Kamera pokazuje zamyśloną twarz Piotra.

Piotr; -Zginęła w wypadku samochodowym jak byłem mały. Nie pamiętam jej. Nie wiem jaka była...

Po chwili Ola nagle śmieje się radośnie i wyciąga Piotrka na środek pokoju i zaczynają tańczyć, jako pierwsza para. Przytulają się do siebie, Piotrek patrzy w głęboko w oczy Oli, a ona wciąż się lekko uśmiecha. Fade out.

Akt IV.

Postacie; Piotrek, Ojciec Piotrka.

wieczór kolejnego dnia. Kamera Pokazuje zbliżenie na zdjęcie matki Piotra. Po czym za Piotrem wchodzi do kuchni, gdzie ojciec je kolację.

Piotr: -Jak po podróży?

Ojciec: -Mogło być lepiej, ale mamy kolejny kontrakt.

Piotr: Po chwili milczenia -Czy mama była modelką?

Chwila milczenia.

Ojciec zdziwionym głosem: -No tak, kiedyś próbowała, ale musiała zrezygnować.

Piotr: -Czemu?

Ojciec: -Była w ciąży z tobą.

Piotr: -Niewiele mi o niej opowiadałeś.

Ojciec: -Była niczym ogień i woda. Łagodna i zdecydowana zarazem. Porzuciła karierę żeby zająć się tobą. Gotowa była poświęcić dla ciebie, dla nas wszystko...

Piotr: -A...jak zginęła?

Ojciec zamyka oczy jego twarz nabierała wyraz cierpienia, kieruje swe spojrzenie na Piotra.

Ojciec: -Nie chcę wracać do tego dnia nawet w rozmowach, w myślach, nigdy!

Nigdy! krzyknął stanowczo.

Piotr: -Co chcesz przede mną ukryć?! Co takiego się stało, że nie chcesz mi powiedzieć?

Ojciec: -Życie toczy się dalej i niech tak zostanie!

Piotr wychodzi z mieszkania zdenerwowany po rozmowie z ojcem.

Akt V.

Nocny klub. Piotr wchodzi do środka. Tam siada przy barze i zamawia drinka. Dołącza się do znanego sobie towarzystwa, które częstuje go narkotykami. Waha się, po czym decyduje się zapalić. Po pewnym czasie pod wpływem narkotycznego upojenia zaczynają mu się w głowie ukazywać dziwne obrazy. Widzi siebie jako malca bawiącego się w samochodzie. gdy dziadek wyciąga go z samochodu, widzi jak ojciec krzyczy coś i pochyla się nad leżącą przed samochodem matką. Nagle obrazy znikają. Piotr wymiotuje, po czym podnosi się i oszołomiony wychodzi z klubu na zewnątrz zatrzymuje się koło drzewa, głęboko oddycha.

Akt VI.

Postacie: Ola.

Pokój. Jest ciemno, kamera pokazuje postać śpiącą w łóżku. Dzwoni komórka. Ola zapala lampkę, zaspana odbiera telefon.

Ola: -Słucham?

Piotr: -Ola...

Ola: -Piotrek?...co się stało?

Piotr: -To ja ją zabiłem...to ja zabiłem własną matkę...

Ola: -Nie rozumiem?...Piotrek?...co ty wygadujesz?...gdzie jesteś?


Akt VII.

Postacie: Piotr, Ola.

Park. Noc. Ciemno. Na ławce w świetle ulicznych latarń siedzi Ola, Piotrek leży obok trzymając swoją głowę na jej kolanach. Ona głaszcze go po włosach.

Ola: -Chronił cię, dlatego nigdy o niej nie opowiadał. Bał się. Wie jak trudno z tym żyć. Nie chciał by twoje życie niosło też ten ciężar.

Piotr: -Za późno...

KONIEC.

Advertising
  • linki